Medewerkers van wie de partner niet werkt én studenten die geen student-assistent zijn, hoeven vanaf 1 januari niet meer te rekenen op een bijdrage voor kinderopvang van de TU.
De TU heeft een nieuwe regeling voor kinderopvang, die aansluit op de nieuwe Wet Kinderopvang. Vanaf 1 januari 2005 betalen ouders, werkgevers en overheid de kinderopvang gezamenlijk. Ouders moeten meer zelf regelen: een overeenkomst afsluiten met de kinderopvanginstelling, de werkgeversbijdrage en de bijdrage van de overheid aanvragen en de factuur betalen.
In de huidige TU-kinderopvangregeling krijgt de medewerker net zoveel dagen kinderopvang vergoed als het aantal dagen dat hij werkt. In de nieuwe regeling is de bijdrage gebaseerd op de kleinste deeltijdaanstelling van één van de twee partners. De regeling lijkt rechtvaardig, want waarom zou de TU moeten betalen voor kinderopvang terwijl de partner gewoon thuis is?
TU-medewerkers van wie de partner niet werkt, kunnen dus per 1 januari niet meer deelnemen aan de TU-regeling kinderopvang. Ook studenten met kinderen die geen student-assistentschap aan de TU Delft hebben, komen niet langer in aanmerking voor een tegemoetkoming.
Compensatie van de overheid is mogelijk in gevallen waar maar één werkgever is of waar beide werkgevers samen minder dan een derde bijdragen. Deze compensatie geldt ook als de partner zelfstandig ondernemer of freelancer is. Maakt meer dan één kind uit een gezin gebruik van kinderopvang, dan is de rijksbijdrage voor elk volgend kind hoger dan voor het eerste kind.
Menno Blaauw, lid van de onderdeelcommissie van het IRI, vraagt zich af of deze ‘vangnetconstructie’ werkt. “Of de overheid die compensatie ook geeft, moet nog blijken. Administratief gezien wordt het nieuwe systeem er niet eenvoudiger op. Het is erg foutengevoelig.” Ook zet hij vraagtekens bij de uitvoering van de TU-regeling door kinderopvangorganisatie Octopus. “De TU lijkt de administratieve complexiteit voor alle betrokkenen te willen handhaven. Mijn eigen ervaring is dat het bij Octopus een administratieve chaos is.”
Nico van Wijngaarden, bij de dienst P&O belast met de uitvoering van de kinderopvangregeling, denkt dat dat meevalt. “De TU wil de ouders zo veel mogelijk administratieve sores uit handen nemen. De TU had de uitvoering al ondergebracht bij Octopus en dat gaan we niet ook opeens veranderen.”
De tegemoetkoming van de TU bedraagt een zesde van de kosten van kinderopvang, tot het maximum van het door de overheid vastgestelde uurtarief. Bij een hoger uurtarief moeten ouders het verschil zelf betalen. Van het rijk ontvangen ouders een inkomensafhankelijke tegemoetkoming, die in maandelijkse termijnen wordt uitgekeerd door de belastingdienst.
De TU stelt jaarlijks een budget kinderopvang vast. Als dit potje leeg is, komt de medewerker op een wachtlijst en komt hij in aanmerking voor een extra tegemoetkoming van het rijk.
De TU heeft een nieuwe regeling voor kinderopvang, die aansluit op de nieuwe Wet Kinderopvang. Vanaf 1 januari 2005 betalen ouders, werkgevers en overheid de kinderopvang gezamenlijk. Ouders moeten meer zelf regelen: een overeenkomst afsluiten met de kinderopvanginstelling, de werkgeversbijdrage en de bijdrage van de overheid aanvragen en de factuur betalen.
In de huidige TU-kinderopvangregeling krijgt de medewerker net zoveel dagen kinderopvang vergoed als het aantal dagen dat hij werkt. In de nieuwe regeling is de bijdrage gebaseerd op de kleinste deeltijdaanstelling van één van de twee partners. De regeling lijkt rechtvaardig, want waarom zou de TU moeten betalen voor kinderopvang terwijl de partner gewoon thuis is?
TU-medewerkers van wie de partner niet werkt, kunnen dus per 1 januari niet meer deelnemen aan de TU-regeling kinderopvang. Ook studenten met kinderen die geen student-assistentschap aan de TU Delft hebben, komen niet langer in aanmerking voor een tegemoetkoming.
Compensatie van de overheid is mogelijk in gevallen waar maar één werkgever is of waar beide werkgevers samen minder dan een derde bijdragen. Deze compensatie geldt ook als de partner zelfstandig ondernemer of freelancer is. Maakt meer dan één kind uit een gezin gebruik van kinderopvang, dan is de rijksbijdrage voor elk volgend kind hoger dan voor het eerste kind.
Menno Blaauw, lid van de onderdeelcommissie van het IRI, vraagt zich af of deze ‘vangnetconstructie’ werkt. “Of de overheid die compensatie ook geeft, moet nog blijken. Administratief gezien wordt het nieuwe systeem er niet eenvoudiger op. Het is erg foutengevoelig.” Ook zet hij vraagtekens bij de uitvoering van de TU-regeling door kinderopvangorganisatie Octopus. “De TU lijkt de administratieve complexiteit voor alle betrokkenen te willen handhaven. Mijn eigen ervaring is dat het bij Octopus een administratieve chaos is.”
Nico van Wijngaarden, bij de dienst P&O belast met de uitvoering van de kinderopvangregeling, denkt dat dat meevalt. “De TU wil de ouders zo veel mogelijk administratieve sores uit handen nemen. De TU had de uitvoering al ondergebracht bij Octopus en dat gaan we niet ook opeens veranderen.”
De tegemoetkoming van de TU bedraagt een zesde van de kosten van kinderopvang, tot het maximum van het door de overheid vastgestelde uurtarief. Bij een hoger uurtarief moeten ouders het verschil zelf betalen. Van het rijk ontvangen ouders een inkomensafhankelijke tegemoetkoming, die in maandelijkse termijnen wordt uitgekeerd door de belastingdienst.
De TU stelt jaarlijks een budget kinderopvang vast. Als dit potje leeg is, komt de medewerker op een wachtlijst en komt hij in aanmerking voor een extra tegemoetkoming van het rijk.
Comments are closed.