Het lijkt veel op moed indrinken als presentatrice Karen van Holst Pellekaan de champagne ontkurkt en toast ‘op een geweldige tiende editie’. Zo geweldig leek de Nationale Wetenschapsquiz op kerstavond niet meer te worden nadat gebruikelijke presentator Wim T.
Schippers als een boos geworden schoolmeester de klas uitliep. De blunder van de Vpro-gids, die de antwoorden van tevoren per ongeluk publiceerde, leek niet te herstellen nu de quiz geen wedstrijd meer was.
Met de nieuwe juf lijken Wim T. en zijn vertrouwde Ernie-geluid toch best misbaar. De hoogleraren, onder wie vier Delftse, starten even onwennig in hun nieuwe rol als deskundige communicator in plaats van wedstrijddeelnemer. Maar Van Holst Pellekaan gebruikt haar hese stem en droge humor effectief om de wetenschappers in de stemming te brengen.
Met de champagnebubbels luidt het traditioneel melige Vpro-orkestje meteen zingend ‘de eerste vraag’ in. Waarom wordt dit met nieuwjaar veelvuldig ontkurkte drankje in een kristallen glas geschonken? Wie logisch nadenkt vermoedt al dat de bubbels hierin beter zullen bubbelen, maar dankzij Karen weten we nu binnen tien seconden dat de loodoxide in het kristal sneller kooldioxide laat ontsnappen uit de drank.
‘De tweede vráág’ volgens het orkestje gaat over praten vanaf de grond met iemand in een luchtballon. Taaltechnologe Franciska de Jong, die volgens Van Holst Pellekaan ‘vast goed kan praten’, mag de vraag afhandelen. Rob in het weiland kan Wim in de ballon niet horen, terwijl Wim Rob wel hoort. Wat taaltechnologie hier kan toevoegen is niet duidelijk, maar voor wie de vragen in de Vpro-gids alvast had gemaakt: het goede antwoord was c.
Bij vraag vier mag de Delftse natuurkundige Ted Young uitleggen waarom je tot je middel in het drijfzand zakt. Young mag vaker opdraven, ook bij het opzetten van de dominostenen bij vraag negen. Hoewel hij hier door Van Holst Pellekaan liefdevol op zijn onhandigheid op dominogebied wordt gewezen: ,,Je bent een schat hoor, maar je kan er geen hout van.”
Als een moederkloek houdt ze de touwtjes in handen en lijkt zo de ondergang van de tiende editie van de Nationale Wetenschapsquiz af te wenden. Heel toepasselijk roept ze op het eind daarom ‘we hebben het gered, zijn niet dronken geworden en we leven nog’.
Misschien is Wim T. Schippers voor het volgende jaar daarom niet onmisbaar. Maar laat de Vpro niet weer zo stom zijn om de vragen van te voren vrij te geven. Dan kan het weer een echte quiz worden, want zonder een wedstrijdelement lijkt de quiz teveel op toetsen nakijken. En dan is meer dan anderhalf uur toch een lange zit.
Het lijkt veel op moed indrinken als presentatrice Karen van Holst Pellekaan de champagne ontkurkt en toast ‘op een geweldige tiende editie’. Zo geweldig leek de Nationale Wetenschapsquiz op kerstavond niet meer te worden nadat gebruikelijke presentator Wim T. Schippers als een boos geworden schoolmeester de klas uitliep. De blunder van de Vpro-gids, die de antwoorden van tevoren per ongeluk publiceerde, leek niet te herstellen nu de quiz geen wedstrijd meer was.
Met de nieuwe juf lijken Wim T. en zijn vertrouwde Ernie-geluid toch best misbaar. De hoogleraren, onder wie vier Delftse, starten even onwennig in hun nieuwe rol als deskundige communicator in plaats van wedstrijddeelnemer. Maar Van Holst Pellekaan gebruikt haar hese stem en droge humor effectief om de wetenschappers in de stemming te brengen.
Met de champagnebubbels luidt het traditioneel melige Vpro-orkestje meteen zingend ‘de eerste vraag’ in. Waarom wordt dit met nieuwjaar veelvuldig ontkurkte drankje in een kristallen glas geschonken? Wie logisch nadenkt vermoedt al dat de bubbels hierin beter zullen bubbelen, maar dankzij Karen weten we nu binnen tien seconden dat de loodoxide in het kristal sneller kooldioxide laat ontsnappen uit de drank.
‘De tweede vráág’ volgens het orkestje gaat over praten vanaf de grond met iemand in een luchtballon. Taaltechnologe Franciska de Jong, die volgens Van Holst Pellekaan ‘vast goed kan praten’, mag de vraag afhandelen. Rob in het weiland kan Wim in de ballon niet horen, terwijl Wim Rob wel hoort. Wat taaltechnologie hier kan toevoegen is niet duidelijk, maar voor wie de vragen in de Vpro-gids alvast had gemaakt: het goede antwoord was c.
Bij vraag vier mag de Delftse natuurkundige Ted Young uitleggen waarom je tot je middel in het drijfzand zakt. Young mag vaker opdraven, ook bij het opzetten van de dominostenen bij vraag negen. Hoewel hij hier door Van Holst Pellekaan liefdevol op zijn onhandigheid op dominogebied wordt gewezen: ,,Je bent een schat hoor, maar je kan er geen hout van.”
Als een moederkloek houdt ze de touwtjes in handen en lijkt zo de ondergang van de tiende editie van de Nationale Wetenschapsquiz af te wenden. Heel toepasselijk roept ze op het eind daarom ‘we hebben het gered, zijn niet dronken geworden en we leven nog’.
Misschien is Wim T. Schippers voor het volgende jaar daarom niet onmisbaar. Maar laat de Vpro niet weer zo stom zijn om de vragen van te voren vrij te geven. Dan kan het weer een echte quiz worden, want zonder een wedstrijdelement lijkt de quiz teveel op toetsen nakijken. En dan is meer dan anderhalf uur toch een lange zit.
Comments are closed.